سلامی با رنگ و بوی بهاری

امیدوارم تا امروز از فصل بهار لذت برده باشین و روزای خوبی رو پشت

سرگذاشته باشین

امروز میخوام از یه سفر فوق العاده خوب که تقریبا یه ماه پیش به

اورامانات داشتم بنویسم

عصر ١۵ ادریبهشت من و دوستم آذر همراه همون موسسه ایرانگردی

راهی اورامانات شدیم،این دومین تجربه ی مسافرت چند روزه بدون

خانواده بود ودفعه ی اول با مدرسه رفته بودم و این بار با این موسسه. 

شب رسیدیم جوان رود و همونجا موندیم البته راننده خیلی آروم میرفت

و اگه بابای خودم بود حتما زودتر هم میرسیدیم! تو این گروه من و

آذر کوچیکترین بودیم و چند تا خانواده و مجرد دیگه هم بودن و کلا

جمع جمع دوستانه ای بود . تو ماشین به صحبت و رقص آقایون  و بازی

مافیا گذشت!در واقع این بازی باعث آشنایی و معرفی شد. گروه طوری

بود که انگار خانواده ی خودتن و جمع خانوادگی بود و حس بدی به آدم

دست نمیداد.

شبم تو جوان رود بعد از رسیدن به خوابگاهمون شام رو خوردیم و

مشغول بازی پانتومیم شدیم و چون خسته بودیم رفتیم تو اتاقامون  که

بخوابیم و خانم ها بحثشون کشید به شوهر و خانواده ی شوهر و بچه

این چیزا و منو آذرم زودتر از بقیه خوابیدیم

صبح زود بلند شدیم و سوار ماشین شدیم و راه افتادیم به طرف

اورامانات،جاده ی خیلی زیبا ولی باریک و خطرناکی داشت و در واقع تو

دل کوه بودیم و طبیعتا جاده ها همراه دره بود ولی زیباییش حرف

نداشت.صبحونه رو تو جاده خوردیم

بعد از طی مسافتی به روستای هجیج رسیدیم که آبشار جالبی داشت

و از دل کوه بیرون میومد.چند دقیقه ی پیاده شدیم و دوباره به را افتادیم 

کلا جاده ی بین جوان رود تا مریوان رو اورامانات میگفتند و به خاطر

همین ما بیشتر تو ماشین بودیم و یه جای  خاص نبودیم . به قول

احسان که چون استاد بود ما هم استاد صداش میکردیم یه مکان

سازماندهی مرتب تو ذهنمون نیست همه ش جاده

ست.استاد و دوستش مثل من و آذر بودن و دوتایی اومده بودن.

نهارم تو جاده خوردیم و راه افتادیم. بعضی قسمتای جاده شلوغ بود و

کردا اومده بودن جمعه تو طبیعت و جالب این بود که همه شون آهنگای

کردی گذاشته بودن و میرقصیدن در واقع هر چند متری که میرفتی یه

گروه میدیدی و ما هم پیش بعضیاشون وایسادیم و بعضی آقایون به اونا

ملحق میشدن و یا کردی میرقصیدن و یا رقص خودشون رو میکردن.

مسیر تو مرز بود و چند تا از روستاهای عراق رو هم از دور دیدیم

همین طور از کوه بالا میرفتیم و به ارتفاعات نزدیک میشدیم و برف هم

کنار جاده رویت شدو ما هم انگار اصلا تا حالا برف ندیدیم و اصلا

شهرمون سرد سیر نیست با ذوق فراوون پیاده شدیم شروع کردیم

برف بازی وگلوله بهم زدن. به طرف روستای اورامان رفتیم و چه

روستای جالب و قشنگی بود یه دفعه بارون گرفت اونم چه بارونی که

اگه تو شهر بودسیل راه میوفتاد ولی چون سراشیب بود و دره، آب به

سمت پایین میرفت،از عجایب این روستا وجود تخته سنگی بود که

میگفتن هرچی بکنی باز رشد میکنه و براشون مقدس بود.

دوباره راه افتادیم البته همین تو ماشین  بودنم بخشهای جالب زیادی

داشت همین بازی کردنای دسته جمعی یا رقصیدناشون خودش

قسمت های قشنگ این سفر بود.چه قدر سر بازی به مجتبی

میخندیدیم همه ش تقلب میکرد و بازی که تموم میشد خودش رو لو

میداد ؛ طوریکه دیگه هر کم و کسری تو بازی ایجاد میشد همه به اون

نگاه میکردن .شب طرفای یازده و نیم رسیدیم مریوان و به خاطر کوچک

بودن خونه واسه ی ما خانم ها خونه ی جدا گرفتن و جدا شدیم.

صبح بلند شدیم و حاضر شدیم تا آقایون بیان دنبالمون و بریم خونه ی

اونا تا صبحونه بخوریم ،با ماشین اومدن دنبالمون و حلیم هم خریده بودن

و رفتیم اونجا دور هم صبحونه رو خوردیم البته حلیمش رو زیاد دوست

نداشتم هم روغن حیوونی ریخته بود هم روغن زیتون!!!

بعد از کلی بحث به این نتیجه رسیدیم که بریم بازار آخه آقایون میگفتن

نریم بازار و خانم ها هم که عشق بازارن 

اول رفتیم دریاچه ی زریبار و رفتیم قایق سواری و چه قدر خوش

گذشت داشتیم همین طور با آذر آروم آروم پا میزدیم که استاد و

دوستش مجتبی  رسیدن به ما آذر یه چند قطره آب پرت کرد

مجتبی هم نامردی نکردو کل هیکلمون رو خیس کرد و منی که انقدر

حساسم به این چیزا  و به قول دوستام دراین موارد پاستوریزه و

سوسولم خیس شدم !!!

بعدم پیاده شدیم و آذرم به تلافی یه ظرف از آب دریاچه پر کرد و ریخت

رو مجتبی!!!!

راه افتادیم به سمت بازار مریوان که زیاد جالبم نبود و

چیزی که به درد ما بخوره نداشت جز تنقلات که خریدیم.

بعدم رفتیم رستوران واسه ناهار و راه افتادیم به طرف روستای نوگل

اونجا هم روستای جالبی بود و علاوه بر طبیعت به خاطر دروازه قرآنش

معروف بود.  منم از بس جاده ش پیچ و تاب داشت حالم بد شد کل

سیستماتیک بدنم ریخت بهم سردرد هم بهش اضافه شد و حسابی

حالم خراب شد و به سنندج که رسیدیم گفتم نگه داشتن تا حالم بهتر

شه از یکی از خانم ها هم قرص بروفن گرفتم و خوردم و دوباره راه

افتادیم وبه خاطر اینکه قرص قوی بود و منم هیچ وقت نخورده بودم زود

اثر کرد وحالم خوب شد . مسن تر ها شب شعر راه انداخته بودن

البته منظور از مسن همون ٣۵ تا ۵٠و...ما جوونترها شروع کردیم به

جوکربازی کردن تا موقع رسیدن وخیلی مزه داد آخراش شده بودیم دو

دسته و ما خانم هاسعی میکردیم به هم کمک کنیم تا جوکر نشیم 

آقایونم همین طور؛ دو دفعه اول آقایون حکم دادن و جالب این بود که

خانم ها جوکر میشدن ودو دفعه ی بعد ما حکم میدادیم و آقایون جوکر و

ما هم حکم میدادیم در حد المپیک طوریکه صدای آقایون دراومد و

شروع کردن شعار دادن واسه شاه و رفتیم تو دهه ی فجر با

شعاراشون،هر چی شعار اوایل انقلاب که بلد بودن رو میگفتن و ما هم

میخندیدیم

و بالاخره بعد از چند روز پر از خوشگذرونی و خنده و تفریح شب ساعت

یازده رسیدیم و پرونده ی این سفر هم بسته شد و به خاطرات پیوست.

 

 

**********************************************************

پ.ن:بازم فصل امتحانا از راه رسید و من دارم به تاریخاشون نگاه میکنم و دعا میکنم پاس

شن ،اصلا نفهمیدم این ترم چه طوری گذشت مثل برق و باد اومد و رفت و تموم شد تا الان

سه تا امتحان دادم البته آزمایشگاه بودن و به جز یکیش بقیه رو خوب کردم و تا ١٣ تیر

مشغول امتحانام .امیدوارم همه تون به بهترین وجه امتحانا رو پشت سر بذارین و بهترین

نتیجه ها رو بگیرین و منم پاس کنم اینا رو

نوشته شده در ۱۳٩٠/۳/۱٤ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ توسط بهار نظرات () |